Rozeta (2019 Scheepjes CAL)

Ik ben voor de zoveelste keer opnieuw begonnen met de 2019 Scheepjes Rozeta CAL. Dit is een kleine deken, gehaakt volgens de 'tapestry' techniek - dat wil zeggen dat je een draad (of draden) laat meelopen achter het werk, en af en toe van kleur wisselt.

Ik was begonnen volgens het patroon, kwam te klein uit, ben opnieuw begonnen met een grotere haaknaald, maar uiteindelijk na twee delen begon het hele project te golven. Echt zo erg dat ik weet dat ik het niet meer plat ga krijgen.

Ik vond de kleurverdeling met dit garen ook niet echt mooi - ik had liever een duidelijker glas-in-lood idee gezien. (Ik denk dat dit vooral komt omdat het garen zo effen is, en dus het effect zo abrupt.)

Nu ben ik opnieuw begonnen, met een iets andere kleurverdeling, waardoor ik af en toe twee of zelfs drie draden moet meehaken. Ik ben wel begonnen met een kleinere naald - dan maar wat te klein, dat is beter dan dat je er doorheen kunt kijken. Ondertussen heb ik ook van andere dekens wel geleerd dat het soms beter is om tijdens het haken te proberen te sjoemelen met de hoogte van het stokje in plaats van gelijk een grotere naald te pakken.

En inmiddels ben ik dus weer ongeveer even ver als dat ik was, aan het einde van Deel 2 van het patroon.

Temperatuur-dekens

Dit is een idee dat ik tegenkwam op It's All In A Nutshell, de haakblog van Esther Dijkhof.

De dekens zijn corner-to-corner (C2C) gehaakt, en iedere rij is een andere kleur. De kleuren worden bepaald door de temperatuur van die dag. Je kunt de gemiddelde temperatuur nemen, of (wat ik doe) de maxima. Als je maar consequent bent, natuurlijk.

Qua kleurstelling ben ik begonnen met wit voor -7 graden en lager, dan via ecru, grijs, paarsgrijs, heel lichtblauw, via blauwgroen naar groen, en zo via geel, oranje, rood, magenta naar donkerbruin en tenslotte zwart voor temperaturen van 36 graden en hoger.

Dit is wat ik heb voor 2021 tot nu toe. De laagste temperatuur is 2 graden (grijzig blauw), de hoogste is 11 graden (naar boven afgrond, het was 10.5), en dat was 19 januari. 20 januari was ongeveer dezelfde temperatuur (10.9, wat dus ook afrondt naar 11), maar volgens mij is het vandaag zelfs nog warmer.

En in contrast ben ik ook begonnen met mijn geboortejaar, 1963. Januari was daar een van de koudste maanden ooit, dus de kleurstelling is heel anders. Ik heb de temperaturen van de website voor Weerstatistieken in Nederland gehaald. Voor 1963 heb ik de temperaturen in Rotterdam (mijn geboortestad) genomen, en voor dit jaar gebruik ik de gegevens voor De Bilt (zo'n beetje het dichtst bij mijn huidige woonplaats).

Er waren in januari 1963 dus zelfs dagen waar de maximum temperatuur -8 was, en daar had ik dus geen aparte kleur meer voor, lichter dan wit (-7) is er niet.

Grappig genoeg heb ik maar 1 enkele pixeltje in de kleur grijs (-5 graden), precies aan het begin van het jaar. Die temperatuur komt de rest van het jaar niet meer voor.

De dekens gaan heel groot worden, omdat ik Catona gebruik, dus ieder pixeltje is net iets meer dan een centimeter hoog en breed. Ik schat dus dat de deken zo ongeveer 2,2 meter lang gaat worden.  Ik weet nog niet of ik ook 2 meter breed wil, of dus misschien toch besluit om hem langwerpig te maken. 

Een alternatief waar ik nog over heb nagedacht is om Sugar Rush van Scheepjes te gebruiken - dat heeft bijna evenveel kleuren als Catona, maar het is wel een stukje dunner, en kan op naald 2 of zelfs 1,5. Alleen ben ik niet zo gek op die hele dunne naalden... En Catona is handiger voor mij, want ik kan dat altijd nog gebruiken voor andere projecten. En wat is er mis met een hele grote deken/sprei. Toch?

* * *

En dan nog nieuws uit de nieuwe jungle: het gaat tot nu toe redelijk met al mijn plantjes, op twee na.

Links een plantje dat volgens het lijstje een Epipremnum "Brasil" zou moeten zijn - maar volgens mij is het Philodendron scandens "Brasil"- dat na twee dagen twee blaadjes liet vallen waarna het hele groeipuntje is afgestorven - dus of er nog een nieuw topje komt kijken is de vraag.

Rechts is een plantje dat ik als 'plantje' - dus niet als 'stekje' had gekocht. Dit is een Callisia rosato, maar helaas was het plantje door het transport helemaal uit elkaar gevallen. Ik heb zoveel mogelijk stukjes met worteltjes uit de hoekjes en gaatjes van de doos weten te redden, en een derde daarvan lijkt nog redelijk in leven te zijn, maar ik heb er een hard hoofd in.

Ondertussen heb ik alweer 'verlanglijstjes' in zitten vullen op diverse plantjes-websites. De verslaving lijkt in ieder geval *wel* wortel te schieten!

Plantjes

Ik heb ineens een heleboel hele nieuwe "works in progress" aan het begin van dit jaar. Ik was het ineens zat dat ik nog maar een enkele plant had - een meer dan dertig jaar oude dracaena die er echt niet meer uit zag - dat ik ineens de geest kreeg en een heleboel stekjes heb aangeschaft.

Het begon allemaal met een pannenkoekplantje dat ik kreeg van een van onze bewoners.

Ik had thuis nog maar één enkele kamerplant over - een Dracaena marginata die ik ooit van mijn werk had meegenomen omdat de oorspronkelijke plant was gaan splijten, en dit deel ontworteld in het kantoor van mijn baas zielig lag te zijn. Ik ben bij dat bedrijf vertrokken in 1991, dus kun je nagaan hoe oud deze plant is (de oorspronkelijke plant stond al minstens vijf jaar op dat kantoor).

Ik heb al vaker geprobeerd deze plant te stekken, maar het lukt steeds niet. Ondertussen was hij bijna twee meter hoog, met twee zielige topjes boven ooghoogte, en een enkele mooie scheut onderaan. Ik heb hem dus drastisch ingekort, en nu ziet hij er zo uit:

Ik ga ervan uit dat hij wel weer nieuwe zijscheuten zal maken. Dat doet hij meestal, maar tot nu toe was ik niet dapper genoeg om zo diep te snoeien.

Maar afijn. Omdat ik potgrond nodig had, en de palmpjes in de aanbieding waren bij de Jumbo, volgden er nog twee plantjes.

En voilà: een nieuwe verslaving is geboren. 

Op zoek naar de planten die ik vroeger had, of die mijn moeder vroeger had, kwam ik terecht bij de website van steckje.nl - waar ik eigenlijk een Gynura aurantica wilde bestellen, oftewel een Fluweelplantje. Een van de eerste plantjes die ik als kind zelf van stek heb opgekweekt, ergens in de jaren '70.

Uiteraard waren er op die site nog een aantal andere plantjes spontaan in mijn winkelmandje sprongen. Zo gaan die dingen...

Grappig genoeg was de Gynura dus niet meer op voorraad - maar ze zouden hem nasturen. In plaats daarvan kreeg ik een leuk ander stekje zodat ik alvast een leuk paars plantje zou hebben. Lief, toch? En en wat ik ook wel heel leuk vond, was dat er een handgeschreven kaartje bij de plantjes zat. Leuk, zo'n persoonlijke boodschap.

Ik heb nu onder andere een klein voorraadje vetplantjes:

Ik  had nog een soort van 'verrassingsbox' met acht stekjes besteld. Ik ben gek op verrassingen.

Maar tja, dan krijg je ook wel eens een verrasing die je voor een dilemma plaatst - namelijk een exemplaar van de Dieffenbachia "Compact" (dus een soort mini-versie). Mooi, maar heel giftig. Moet ik die nu houden, want hij is wel heel mooi, zeker voor een 'stek' - of moet ik hem bij voorbaat toch maar wegdoen, want ik ken mijn katten, en die zullen hem zeker een keer te pakken krijgen... 

Het blijft een dilemma...

Inmiddels staat alles nu in potjes. Ook de Dieffenbachia. Dus nu is het afwachten.

* * *

En ondertussen, in mijn meer gebruikelijke Works In Progress, kwam ik tijdens het zoeken naar katoen een pakket tegen voor Ellie de Egel. Nou ben ik nog altijd verslaafd aan egeltjes sparen, dus natuurlijk heb ik dat gekocht.

Bij het zoeken naar het bijbehorende patroon bij Stip en Haak kwam ik echter dit kereltje tegen. Dus ja, extra patroon is zo besteld. De garenbestelling stond nog open, dus gelijk maar een paar bolletjes erbij...

Dus tussen de bedrijven door heb ik dus een nieuw Work In Progress in huis gehaald, en meteen maar afgemaakt ook. Schandalig, eigenlijk, als je ziet wat er allemaal al JAREN ligt te wachten hier!

Dit is dus Luuk de Schildpad van de achterkant gezien. Bij de donkere versie zijn de kleurtjes omgedraaid: een paars schild met geel in de rondjes.

Leuk toch?