Het huis staat er eindelijk. Het in elkaar zetten van het huis zelf was niet zo'n probleem, maar toen moesten er nog scharnieren op, en dat is wel een tweepersoons-klusje.
Works in Progress
Jaren geleden kreeg ik ergens op een forum de titel "Mother Superior of Works in Progress" toebedeeld. En hoewel ik in de loop der jaren aardig wat heb afgemaakt, moet ik eerlijk bekennen dat er nog altijd meer bijkomt dan eraf gaat...
zondag 26 november 2023
Het Huis
woensdag 8 november 2023
Stiekem toch begonnen...
Nee, mijn kamer is nog niet opgeruimd. Ik wacht nog op planken van Ikea, omdat ik mijn stelling weer eens opnieuw heb ingedeel. Ik had geen fut om zelf op de fiets die planken te gaan halen. Waar ik dan vooral tegenop zie is om die hele Ikea door te trekken omdat je iets uit het magazijn moet halen. En dan proberen om vier planken in mijn fietstast te proppen en met de spin vast te zetten zodat ze lekker veel wind kunnen vangen... Dus ik ben lui, en ik laat ze bezorgen. Duurt een dagje langer, kost een paar Euro extra, maar dan hoef ik niet extra nog een keer het huis uit.
Maar goed, geen planken, dus opruimen is lastig. En dat huis stond me aan te staren, dus ik kon het gisteren niet laten om toch de doos open te maken.
Ondertussen heb ik ook de achterwand in elkaar gezet - die bestond uit twee delen, die aan elkaar gemaakt moesten worden.
Voordat ik verder ga met bouwen wilde ik in ieder geval de platen in de grondverf zetten. En aangezien MDF de neiging heeft om krom te trekken als je het verft, moet ik wel gelijk beide zijden doen.
En toen kwam ik gelijk mijn eerste probleem tegen: zodra ik probeerde de achterwant te verven liet de lijm gewoon weer los. Het is ook een heel dun randje. Niet alleen is hetdunne plaat MDF, maar de rand valt ook nog precies op een groef voor de tussenverdieping. Ergens wel logisch natuurlijk - maar daardoor is het randje wel heel smal.
Gelukkig is de verf snel droog, dus de plaat is nu opnieuw gelijmd. En nu denk ik dat ik zo snel mogelijk moet zorgen dat ik een paar extra handen kan charteren om te beginnen met bouwen. De volgende stap is de bodemplaat, de achterwand, het plate dakdeel en de linker-zijwand in elkaar te zetten. (De rechter kan er pas op als de tussenvloeren op hun plaats zitten.)
En ondertussen wacht ik op de nieuwe stellingplanken van Ikea die vanavond komen - dan heb ik geen excuus meer om niet verder op te ruimen...
maandag 6 november 2023
Herbesmetting
Ik ben de afgelopen weken druk geweest met het opknappen (voor zover dat nog mogelijk was) van een oud poppenhuis op mijn werk.
Op zich ben ik nou niet echt onder de indruk van wat ik voor elkaar gekregen heb, maar terwijl ik zo bezig was, ben ik dus wel herbesmet geraakt met het poppenhuis-virus.
Dus nu ben ik drastisch aan het opruimen in mijn kamer. Misschien tegen de verwachting in heb ik bijna al mijn poppenhuizen de deur uit gegooid. Ze waren oud en de dagen zat - en ik zag het helemaal niet zitten om er nog iets aan te doen. Het waren huizen van het merk Greenleaf, dus geen al te beste kwaliteit, en open aan de achterzijde. En voornamelijk in gebruik als slaapplaats voor katten.
De Glencroft is van binnen zwaar beschadigd, en alle kozijnen zijn stuk. Het huis rammelt aan alle kanten, de verlichting doet het niet meer, de binnenmuur staat bol zodat de deur klemt... Kortom, het is een bouwval.
De meubels had ik al lang veilig opgeborgen, dus die kan ik opnieuw gebruiken.
Brimble's Mercantile was ooit bedoeld als een soort dorpswinkel met een naaiatelier op zolder. Ook dit huis is gemaakt van waaibomenhout, en ik vind de afwerking van de meubels echt niet mooi. Op zich zou er niets van te maken zijn, als je er heel veel in wil steken. Maar het hele idee vind ik ondertussen (zo'n twintig jaar nadat ik eraan begonnen ben) helemaal niet leuk meer.
In hetzelfde schap stond nog een oude kijkkast, de eerste die ik ooit gemaakt heb. Het is op zich een hele leuke kast, maar hij zit best wel knullig in elkaar, en het behang is ondertussen ook wel heel erg verschoten. Met al die rare hoekjes is opnieuw behangen ook niet zo eenvoudig.
* * *
Maar ja, wat nu? Ik heb enorme bergen dozen met miniaturen. En een heleboel kastjes en doosjes en winkeltjes die allemaal half vergaan zijn. Maar een echt mooi huis dat heb ik niet.
Tijd om gewoon een mooi huis te kopen, denk ik. En dan in ieder geval groot genoeg dat ik een deel van mijn verzameling erin kwijt kan. Want één ding weet ik wel: het is eeuwig zonde dat ik voor honderden (duizenden) Euro's aan miniaturen in kratten heb zitten zonder dat ik er iets mee doe.
Uiteindelijk heb ik een nieuw bouwpakket gekocht. De April Cottage, van Dolls House Emporium. Het ziet er in ieder geval een stuk degelijker uit dan de Greenleaf huizen - het is van MDF in plaast van dat hele dunne splintertriplex. Het heeft zes kamers, een voorgevel met scharnier en een dak dat kan worden opengeklapt.
Maar voordat ik eraan kan beginnen moet ik van mijzelf eerst mijn kamer op orde hebben. Dus dat is nog wel even een dingetje...
maandag 22 maart 2021
Meer plantjes
vrijdag 19 februari 2021
Rozeta I en Rozeta II
Ik kon het dus niet laten om toch mijn tweede Rozeta-kit te openen.
woensdag 27 januari 2021
Rozeta (2019 Scheepjes CAL)
Ik ben voor de zoveelste keer opnieuw begonnen met de 2019 Scheepjes Rozeta CAL. Dit is een kleine deken, gehaakt volgens de 'tapestry' techniek - dat wil zeggen dat je een draad (of draden) laat meelopen achter het werk, en af en toe van kleur wisselt.
Ik was begonnen volgens het patroon, kwam te klein uit, ben opnieuw begonnen met een grotere haaknaald, maar uiteindelijk na twee delen begon het hele project te golven. Echt zo erg dat ik weet dat ik het niet meer plat ga krijgen.
Ik vond de kleurverdeling met dit garen ook niet echt mooi - ik had liever een duidelijker glas-in-lood idee gezien. (Ik denk dat dit vooral komt omdat het garen zo effen is, en dus het effect zo abrupt.)
Nu ben ik opnieuw begonnen, met een iets andere kleurverdeling, waardoor ik af en toe twee of zelfs drie draden moet meehaken. Ik ben wel begonnen met een kleinere naald - dan maar wat te klein, dat is beter dan dat je er doorheen kunt kijken. Ondertussen heb ik ook van andere dekens wel geleerd dat het soms beter is om tijdens het haken te proberen te sjoemelen met de hoogte van het stokje in plaats van gelijk een grotere naald te pakken.
donderdag 21 januari 2021
Temperatuur-dekens
Dit is een idee dat ik tegenkwam op It's All In A Nutshell, de haakblog van Esther Dijkhof.
De dekens zijn corner-to-corner (C2C) gehaakt, en iedere rij is een andere kleur. De kleuren worden bepaald door de temperatuur van die dag. Je kunt de gemiddelde temperatuur nemen, of (wat ik doe) de maxima. Als je maar consequent bent, natuurlijk.
Qua kleurstelling ben ik begonnen met wit voor -7 graden en lager, dan via ecru, grijs, paarsgrijs, heel lichtblauw, via blauwgroen naar groen, en zo via geel, oranje, rood, magenta naar donkerbruin en tenslotte zwart voor temperaturen van 36 graden en hoger.
Dit is wat ik heb voor 2021 tot nu toe. De laagste temperatuur is 2 graden (grijzig blauw), de hoogste is 11 graden (naar boven afgrond, het was 10.5), en dat was 19 januari. 20 januari was ongeveer dezelfde temperatuur (10.9, wat dus ook afrondt naar 11), maar volgens mij is het vandaag zelfs nog warmer.
En in contrast ben ik ook begonnen met mijn geboortejaar, 1963. Januari was daar een van de koudste maanden ooit, dus de kleurstelling is heel anders. Ik heb de temperaturen van de website voor Weerstatistieken in Nederland gehaald. Voor 1963 heb ik de temperaturen in Rotterdam (mijn geboortestad) genomen, en voor dit jaar gebruik ik de gegevens voor De Bilt (zo'n beetje het dichtst bij mijn huidige woonplaats).
Links een plantje dat volgens het lijstje een Epipremnum "Brasil" zou moeten zijn - maar volgens mij is het Philodendron scandens "Brasil"- dat na twee dagen twee blaadjes liet vallen waarna het hele groeipuntje is afgestorven - dus of er nog een nieuw topje komt kijken is de vraag.
Rechts is een plantje dat ik als 'plantje' - dus niet als 'stekje' had gekocht. Dit is een Callisia rosato, maar helaas was het plantje door het transport helemaal uit elkaar gevallen. Ik heb zoveel mogelijk stukjes met worteltjes uit de hoekjes en gaatjes van de doos weten te redden, en een derde daarvan lijkt nog redelijk in leven te zijn, maar ik heb er een hard hoofd in.
Ondertussen heb ik alweer 'verlanglijstjes' in zitten vullen op diverse plantjes-websites. De verslaving lijkt in ieder geval *wel* wortel te schieten!




